21 Αυγ 2018

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!



Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ.


«Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί Πάτρης» ~ Όμηρος

     Χαιρετίζουμε όλοι οι Έλληνες την απελευθέρωση των δυο στρατιωτικών μας απ’ τα μπουντρούμια των φυλακών τής Αδριανούπολης και καλωσορίζουμε την άφιξή τους στην πατρώα Γη, την 14.08.2018, παραμονή τής εορτής τής Μεγαλόχαρης.

   Ύστερα από 5.5 μήνες σκληρής δοκιμασίας, επέστρεψαν –χωρίς να δικασθούν, γιατί κανένα αδίκημα δεν είχαν διαπράξει– και οι Έλληνες ομόθυμα τους υποδεχθήκαμε και, αν και ορισμένες υπερβολές στην τελετή υποδοχής τους θα μπορούσαν να είχαν παραλειφθεί, τους τιμήσαμε κατ’ αξίαν. Γιατί στους πέτρινους αυτούς μήνες τής απομόνωσής τους επέδειξαν υπευθυνότητα και ήθος, δεν «υπέστειλαν τάς Σημαίας» ούτε λύγισαν. Αντίθετα, κράτησαν ψηλά και τίμησαν το «λάβαρο» της εθνικής υπερηφάνειας, της στρατιωτικής τιμής.

  Όλοι οι ένστολοι, άλλωστε, των Ενόπλων μας Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας «εν παντί τόπω και χρόνω» επιτελούσαν και επιτελούν, αθόρυβα, με αφοσίωση και αίσθημα ευθύνης, τα καθήκοντά τους προς την Πολιτεία, με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον τού Έθνους. Με σεβασμό στο Σύνταγμα και τους Νόμους και με πίστη στις ιερές παρακαταθήκες μας, αποτελούν τον ισχυρό και ακατάλυτο πυλώνα τής δημοκρατίας μας και αυτό το γνωρίζουν καλά εχθροί, φίλοι και «φίλοι»!

   Αυτά, σε ό,τι αφορά στην αναπάντεχη, όντως, αποφυλάκιση των δυο στρατιωτικών μας απ’ το αυταρχικό καθεστώς τού Σουλτάνου Ερντογάν, όταν, μάλιστα, μόλις πριν από μιαν ημέρα, Υπουργός τής ελληνικής Κυβέρνησης, ερωτηθείς, εξέφρασε αδυναμία (!) να προσδιορίσει τον χρόνο τής πιθανής απελευθέρωσής τους, που, όμως, πραγματοποιήθηκε την επόμενη κιόλας μέρα!!

   Αναμφισβήτητα αποτελεί θετική εξέλιξη η αποφυλάκισή τους. Το να επαίρονται, όμως, ο Πρωθυπουργός, Υπουργοί και στελέχη «τού Μαξίμου» ότι «η Κυβέρνηση τα κατάφερε», να καμαρώνουν ότι «δικαιώθηκαν οι προσπάθειές μας» και, ακόμη, πως «κινηθήκαμε με προγραμματισμό και μεθοδικότητα» και να προσπαθούν μ’ αυτόν τον τρόπο να καρπωθούν, στο σύνολό της, την ευτυχή αυτήν κατάληξη απέχει πολύ απ’ την πραγματικότητα και αποτελεί συγχρόνως (ανεπίτρεπτο πολιτικό) ατόπημα! Και αυτό, γιατί, για ν’ αποφυλακισθούν, συνέβαλαν αποφασιστικά αρκετοί άλλοι παράγοντες, οι πλέον οισιώδεις των οποίων παρατίθενται ακολούθως:
   α. Χωρίς αμφιβολία βοήθησαν σ’ αυτό τόσο η διεθνοποίηση από την Κυβέρνηση και τη μείζονα και ελάσσονα Αντιπολίτευση όσο και η συνεχής αναφορά και καταγγελία αρκετών ΜΜΕ, της καλά σχεδιασμένης αρπαγής και ομηρίας, με εντολή τού ίδιου τού Σουλτάνου, των δυο στρατιωτικών μας.
   β. Οι επίσημες δημόσιες παρεμβάσεις και πιέσεις προς την Τουρκία διεθνών παραγόντων αποκλειστικά γι’ αυτό το θέμα, όπως των Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, Άνγκελα Μέρκελ, Μανουέλ Μακρόν και ακόμη των ΗΠΑ, του Κατάρ, της Ε.Ε., Ελλήνων και ξένων Βουλευτών, Ευρωβουλευτών, Μητροπολιτών, του Οικουμενικού Πατριάρχη, του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πολλών άλλων Ελλήνων και ξένων προσωπικοτήτων!
   γ. Η υποχωρητικότητα της Κυβέρνησης στις πιεστικές αξιώσεις τού Ερντογάν για την εκλογή των Μουφτήδων τής Θράκης, η οποία (Κυβέρνηση) θεσμοθέτησε τελικά την εκλογή τους (!), με τον Σουλτάνο να πανηγυρίζει για την επιτυχία του! Εύγε μας! Το έχουμε τονίσει άπειρες φορές ως τώρα πως ο Ερντογάν παντα ζητά πολλά και τα παίρνει όλα, αλλά τίποτα –ή ελάχιστα– μας δίνει!
   δ. Ο Τούρκος Πρόεδρος προσπαθεί να κλείσει επειγόντως τα μέτωπα που έχει ανοίξει με την Ελλάδα και την Ε.Ε., γιατί έχει ν’ αντιμετωπίσει την ανοικτή και επικίνδυνη, προς το παρόν τουλάχιστον, σύγκρουσή του με τις Η.Π.Α. Χρειάζεται, λοιπόν, επειγόντως τη στήριξη της Ελλάδας, των Ευρωπαίων «φίλων» του, της Ρωσίας, του Κατάρ και, ίσως, ακόμη, και της Κίνας και του Ιράν!
   ε. Εξάλλου, με τις αυστηρές οικονομικές κυρώσεις που επέβαλαν οι Η.Π.Α. εναντίον τής Τουρκίας, στον απόηχο της υπόθεσης του πάστορα Μπράνσον, η οικονομία της δέχεται βαρύτατα πλήγματα και οδηγείται, κατά πως φαίνεται, πλησίστια στο χείλος τού γκρεμού, η τουρκική λίρα κατρακυλά συνεχώς έναντι του δολαρίου και Τούρκοι αξιωματούχοι κατηγορούν την Ουάσινγκτον για απόπειρα οικονομικού πραξικοπήματος!

   Κάτω από τέτοιες προϋποθέσεις είναι επόμενο αλλά και αυτονόητο να αναζητά ο Τούρκος Πρόεδρος φίλους και εταίρους σε Ευρώπη και Ανατολή και ήταν πολιτική πράξη σύνεσης εκ μέρους του αλλά και αδήριτης ανάγκης για τον ίδιον η απελευθέρωση των δυο. Πώς, αλήθεια, γίνεται να ζητά βοήθεια από Κράτος-Μέλος τής Ε.Ε. και απ’ την ίδια την Ευρώπη, την ώρα που κρατά ομήρους του τούς δυο στρατιωτικούς της;

   Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους, η Κυβέρνηση αστόχησε με την επιδειχθείσα έπαρση και την προσπάθειά της να καρπωθεί την αποφυλάκισή τους. Θα αποτελούσε δε μέγιστη προσφορά στην Πολιτεία –και ταυτόχρονα υποχρέωσή τους– να θυμούνται πάντα οι ταγοί μας πως δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες εκείνος ή εκείνοι, οι οποίοι επιδιώκουν ώστε τη συλλογική εθνική προσπάθεια και τον ομαδικό εθνικόν αγώνα να τα οικειοποιηθούν μόνοι αυτοί, προς άγραν ιδίων πολιτικών ωφελειών!!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων