7 Αυγ 2017

Σημαιοφόροι και Αριστεία


Απόστολος Τ. Ράντσιος

  Ήταν ζήτημα χρόνου να το δούμε κι αυτό. Οι σημαιοφόροι των σχολικών γιορτών και παρελάσεων δεν θα είναι οι αριστούχοι –άπαγε της βλασφημίας– αλλά θα ορίζονται με κλήρωση. ΄Ετσι δεν θα υπάρχει «ανταγωνισμός». Προφανώς έτσι θα προστατεύονται αυτοί που θα φέρουν τη «ρετσινιά της αριστείας». Θα παραμένουν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων μέχρι να ωριμάσει ο καιρός οπότε και θα αποπλεύσουν για τόπους όπου η αριστεία είναι υπόδειγμα για όλους , ώστε να αμιλλώνται να την φθάσουν.

  Εδώ θα μείνουν όσοι –κακή τη μοίρα– δεν θα συμμετέχουν στον «ανταγωνισμό», αλλά θα μπορούν να ελπίζουν, ως καλοί αφισοκολλητές και διανομείς κομματικών εντύπων, καταληψίες, καταστροφείς και ρυπαρογράφοι σχολικών μονάδων και πανεπιστημίων, ότι κάποια μέρα μέσα από τον κατάλληλο κομματικό σωλήνα μπορούν να γίνουν βουλευτές, υπουργοί, πρωθυπουργοί, ενδεχομένως και καθηγητές πανεπιστημίου, που θα μπορούν να πηγαινοέρχονται μεταξύ πανεπιστημίου και κεντρικής πολιτικής σκηνής και χωρίς καμία συνέπεια να επιστρέφουν στην πανεπιστημιακή τους θέση, όπου με το κατάλληλο «θεσμικό πλαίσιο» θα μπορούν να συνεχίσουν το έργο της  αναπαραγωγής του εαυτού τους εκμαυλίζοντας τους επερχόμενους. Εφόσον υπάρχει η σκολιά οδός τι την θέλουμε την ευθεία;  Γιατί να μην την ακολουθήσουμε όταν μπορεί να φέρει πιο γρήγορο αποτέλεσμα;

  Είναι ενδεικτική η χρήση της λέξης «ανταγωνισμός»*, που μπήκε ως αντι-αρετή στη θέση της αρετής που είναι η άμιλλα. Παλαιότερα μάλιστα για να τονιστεί η ιδιότητα της αρετής και μάλιστα προφανώς για να αποκλειστεί τυχόν παρερμηνεία χρησιμοποιούνταν η φράση «ευγενής άμιλλα». Πολύ θα ήθελα να ξέρω αν ερωτηθούν μαθητές, πόσοι θα μπορέσουν να εξηγήσουν τι είναι άμιλλα και πως αυτή μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη, ας πούμε για να κατακτήσεις το τιμητικό δικαίωμα να φέρεις τη σημαία (σημαιοφόρος).

--------------------------------
* Είναι ενδεικτικό παρακμής μιας κοινωνίας (κορυφαίο παράδειγμα η Αθηναϊκή κοινωνία μετά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο) η υποκατάσταση αρετών από αντι-αρετές. Η αδυναμία διαχωρισμού των εννοιών αυτών μεταξύ τους ως κοινωνικό φαινόμενο. Για κάθε αρετή υπάρχει και η αντι-αρετή. Αυτή που υποκαθιστά το πραγματικό με το κίβδηλο, ως αντίληψη της έννοιας και κατ’ επέκταση και ως συμπεριφορά. ΄Ετσι, το θράσος θεωρείται θάρρος, η σπατάλη γενναιοδωρία, η αλαζονεία υπερηφάνεια, η στέρηση λιτότητα, η ταπεινολογία ταπεινότητα, η συστολή σεμνότητα, η ρητορική δεινότητα ορθός λόγος, η σοφιστεία σοφία κ.ά. ων ουκ έστιν αριθμός.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων