8 Ιουν 2017

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ (Μέρος 3ον)



Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ., 
στέλεχος της «Κίνησης των 100…»



ΙΙΙ. ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


  1.1.- Έχει ήδη τονισθεί –και είναι από παλιά γνωστή– η προνομία του Πρωθυπουργού στη συγκρότηση του υπουργικού συμβουλίου. Ουδείς δικαιούται να αμφισβητήσει το δικαίωμα αυτό από τον Πρωθυπουργό τον οποίο –επί τέλους– εμπιστεύθηκε ο λαός να τον κυβερνήσει και οποιαδήποτε αντίθετη άποψη του οιουδήποτε, όποια θέση και αν κατέχει, συνιστά βαρύ ατόπημα για τη δημοκρατία. Και το πλήρωσε αυτό βαριά κάποτε ο λαός! Η σύνθεση όμως της Κυβέρνησης αποτελεί συγχρόνως και μέγιστη πολιτική πράξη του Αρχηγού της Εκτελεστικής εξουσίας. Έχει υποχρέωση έναντι του υψηλού λειτουργήματος και της αποστολής του και έναντι του λαού και της κοινωνίας να επιλέγει για συνεργάτες του στο υπουργικό συμβούλιο τους άριστους, τους ηθικούς και έντιμους με παιδεία και συνείδηση, αυτούς που είναι αποφασισμένοι να προτάσσουν το εθνικό και κοινωνικό αντί του ατομικού συμφέροντος, που δε θα σκύβουν το κεφάλι δουλικά σε «συμβουλές» και «παραινέσεις» ημετέρων, συγγενών και κολλητών. Με άλλα λόγια οι επιλογές των υπουργών και των Κυβερνητικών αξιωματούχων, επιβάλλεται να γίνονται με κριτήρια αντικειμενικά και γνώμονα την αξιοκρατία.

  2.1.- Ο Φώτιος Α ο Μέγας στα κηρύγματά του, υπενθύμιζε στους άρχοντες πως, «Οι φαύλοι που περιβάλλουν τους άρχοντες διαβάλλουν και το δικό τους ήθος». Και άρχοντες βέβαια δεν εννοούσε  μόνο τους βασιλείς και τους κυβερνήτες, αλλά και τους υπουργούς και στρατηγούς με τους ανθρώπους των επιτελείων τους. «Τους αρχοντογλυπτάδες» δηλαδή όπως τους ονόμαζε παλαιότερα (1881) ο Γ. Φιλάρετος βουλευτής και υπουργός, ή «τους γονυκλινείς και οσφυοκάμπτες» όπως χλευαστικά τους αποκαλεί  σήμερα ο λαός!

  3.1.- Δε συμβαίνει όμως πάντα οι επιλογές των υπουργών να γίνονται αξιοκρατικά. Στο έργο αυτό του Πρωθυπουργού παρεμβάλλονται όχι σπάνια πιέσεις από το περιβάλλον του (οικογενειακό, φιλικό, κοινωνικό) ή παράλογα αιτήματα ισχυρών κομματικών, οικονομικών ή των Μ.Μ.Ε. παραγόντων, για το διορισμό συγκεκριμένων υπουργών ή αντικατάσταση άλλων με δικά τους πρόσωπα. Και δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο να επιλέγεται υπουργός άτομο το οποίο είτε λόγω ελλιπούς απόδοσης ή ελάχιστα ανταποκρινόμενο, ή αδιάφορο, στη διαχείριση των κρατικών υποθέσεων που του ανατέθηκαν, να απομακρύνεται ως αποτυχών από το υπουργείο του και ταυτόχρονα να τοποθετείται σε άλλο, ακόμη και αναβαθμιζόμενος! Γεγονός που αποδεικνύει αδιάψευστα πως το εν λόγω πρόσωπο έχει γερούς «προστάτες»! Υπάρχουν όμως και τα χειρότερα.

  3.2.- Έχει συμβεί το παρελθόν να απομακρύνεται από το υπουργείο του υπουργός ευρισκόμενος σε επίσημη αποστολή στο εξωτερικό και να το πληροφορείται αυτό, την ώρα ακριβώς που εκτελούσε εκεί τα καθήκοντά του! Ενώ άλλος  υπουργός –μερικά χρόνια πριν– πληροφορήθηκε την απομάκρυνσή του από το υπουργείο μέσα στο αεροπλάνο που επέστρεφε από επίσημη, και αυτός, αποστολή στο εξωτερικό. Ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που υπουργοί πληροφορούνται, από τους δημοσιογράφους και τα μέσα ενημέρωσης, την απομάκρυνσή τους από τα υπουργεία τους!

  4.1.- Τέτοιες όμως καταστάσεις ευτράπελες και κωμικές, πλήττουν τη σοβαρότητα της χώρας, ευτελίζουν την πολιτική ζωή, μειώνουν το κύρος της εκτελεστικής εξουσίας και το σεβασμό  των πολιτών προς τους θεσμούς.

  4.2.1.- Ο Σόλων εξέχων φιλόσοφος, πολιτικός και νομικός που, ως άρχων της Αθηναϊκής Πολιτείας, θεράπευσε με σειρά νομοθετικών μέτρων  τις κοινωνικές πληγές της και θεσμοθέτησε τη «Σεισάχθεισα», διακήρυττε πως «Άριστα διοικείται η πόλις στην οποία οι ενάρετοι τιμούνται και αντίθετα οι κακοί παραμερίζονται».

  4.2.2- Οφείλουν οι Πρωθυπουργοί κατά τη συγκρότηση του υπουργικού συμβουλίου και την άσκηση του υψηλού λειτουργήματός τους να σφραγίζουν τα ώτα τους στις ευειδείς σειρήνες της, όποιας τυχόν διαπλοκής, να αγνοούν παραινέσεις αιτήματα ή υποδείξεις παραγόντων εξωθεσμικών, ή και ενίοτε εξωχώριων αν και όταν αυτές υφίστανται, να απομακρύνουν  από κοντά τους και τα επιτελεία τους, τους «τσανακογλείφτες» μαυρογιαλούρους της  πολιτικής που τους περιστοιχίζουν. Διαπράττουν βαρύ σφάλμα, οι Πρωθυπουργοί, οι άρχοντες και οι επικεφαλής κομμάτων, να νομίζουν πως οι πολίτες δε βλέπουν δεν αντιλαμβάνονται δεν αγανακτούν και ακόμη βαρύτερο, να πιστεύουν πως η κοινωνία εν τέλει συγχωρεί! Η παγκόσμια πολιτική ιστορία και η εμπειρία καθημερινά το αποδεικνύουν.

  5.- Αν πραγματικά επιθυμούν να απολαμβάνουν παρά της κοινωνίας «ευφήμου μνείας» εσαεί καλά θα κάνουν να θυμούνται, στη διάρκεια που ασκούν τα λειτουργήματά τους, τη μνημειώδη και διαχρονική παρακαταθήκη του εξέχοντος Αμερικανού, πολιτικού και φυσικού, Βενιαμίν Φραγκλίνου «Ευτυχής ο Βασιλεύς του οποίου ο θρόνος στηρίζεται στις καρδιές των υπηκόων του».

  Προηγούμενο:
  ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ (Μέρος 2ον)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων