12 Μαΐ 2017

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ (Μέρος 1ον)



Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ., 
στέλεχος της «Κίνησης των 100…»



  Όταν πριν από λίγους μήνες ανακοινώθηκε η κυβερνητική πρόθεση για αναθεώρηση του Συντάγματος, ο γράφων έδωκε στη δημοσιότητα τις σχετικές προτάσεις του. Με τη διαβούλευση επί του θέματος αυτού να συνεχίζεται, θεώρησε καθήκον του, επανερχόμενος, να καταθέσει συμπληρωματικές επί θεμάτων, στα οποία επικεντρώνεται έντονο το πολιτικό ενδιαφέρον και απασχολούν εξ ίσου σοβαρά την κοινωνία, τους πολίτες και σεβαστή μερίδα της νεολαίας μας.

Ι. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ

  1.1.- Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 26 του Συντάγματος η νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική λειτουργία από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση και η δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια και οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού λαού. Σε μια ευνομούμενη πολιτεία με δημοκρατική δομή και σεβασμό στους θεσμούς και τους πολίτες, προϋπόθεση της δημοκρατίας αποτελούν η πιστή τήρηση αυτής της διάκρισης των λειτουργιών της και του όλου Συντάγματος, η αποφυγή ανταγωνισμού και η γόνιμη και απρόσκοπτη συνεργασία μεταξύ των λειτουργιών αυτών εντός των συνταγματικών πλαισίων. Μια συνεργασία που είναι τόσο επωφελής για το λαό και το Έθνος.

  2.1.- Πλείστοι όσοι αρχαίοι και νεώτεροι κραταιοί ηγέτες, σοφοί, ρήτορες, διδάσκαλοι του γένους τίμησαν και ύμνησαν τις πολιτειακές εξουσίες και υπήρξαν συνεπείς στις διακηρύξεις τους περί υποταγής στους νόμους. Ο Ξενοφών, Αθηναίος φιλόσοφος, συμβούλευε απευθυνόμενος σε άρχοντες και πολίτες «Τοις νόμοις πείθεσθαι και των τούτοις άπαντα κοσμείται». Ο Πεισίστρατος, παντοδύναμος τύραννος, όταν κατηγορήθηκε για φόνο δέχθηκε την κρίση της δικαιοσύνης στην οποία παρεπέμφθη, δεν παρενέβη στο έργο της, δεν απείλησε ποτέ ούτε εξαγόρασε τους Αρεοπαγίτες που τον δίκασαν.

  2.2.- Ο Αριστοτέλης μέγας φιλόσοφος, διδάσκαλος του Μ. Αλεξάνδρου, στα «Ηθικά Νικομάχεια» διακήρυττε πως «Δικαιοσύνη είναι τάξις Πολιτικής Κοινωνίας», ενώ ο Ρήγας Βελεστινλής στο άρθρο 31 του Συντάγματός του θέσπισε διάταξη πως «Τα εγκλήματα των Επιτρόπων του Έθνους δεν έχουν να μείνουν ποτέ ατιμώρητα». Ουδεμία απολύτως παρέμβαση, πίεση, ή εισπήδηση,  διενοούνταν τότε να επιχειρήσουν οι άρχοντες και οι κραταιοί στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες οιασδήποτε εξουσίας ή δημόσιας λειτουργίας!

  3.1.- Κοινή όμως, ατυχώς, είναι σήμερα η διαπίστωση πως η τόσο επωφελής και αναγκαία, για το λαό και τη δημοκρατία, συνεργασία των τριών λειτουργιών της πολιτείας –και ιδίως της εκτελεστικής και νομοθετικής– δεν είναι πάντα τόσο αγαστή και δημιουργική.

  3.2.- Ο συνταγματικός  νομοθέτης με αίσθημα ευθύνης και γνώμονα το σεβασμό στη λειτουργία των θεσμικών οργάνων, θέσπισε τη διάταξη της παραγρ. 1 του άρθρου 60 σύμφωνα με την οποία  «Οι Βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση». Παρά τη ρητή όμως αυτή επιταγή του Συντάγματος, οι Κυβερνήσεις, όχι σπάνια, επιβάλλουν στους βουλευτές που τις στηρίζουν την ψήφιση των νομοσχεδίων, ενίοτε μάλιστα χωρίς να έχουν τη δυνατότητα ούτε καν να τα διαβάσουν (πόσο μάλλον να  τα μελετήσουν), όπως δημόσια ομολογήθηκε από βουλευτή – πρώην υπουργό– όταν ψήφιζε ένα απ' τα μνημόνια! Ακόμη όμως και τα κόμματα παραβιάζουν το Σύνταγμα και τη νομιμότητα, όταν θέτουν θέμα κομματικής πειθαρχίας και πειθαναγκάζουν τους αντιρρησίες βουλευτές τους να ψηφίζουν, κόντρα στη συνείδησή τους, νομοσχέδια υπό την απειλή διαγραφής τους από την Κοινοβουλευτική ομάδα με ό,τι βέβαια αυτό σημαίνει για το πολιτικό τους μέλλον, ή παρέχοντάς τους υποσχέσεις για κομματικά και πολιτικά οφέλη!

  3.3.- Ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που, η Κυβέρνηση υποβαθμίζει και πάλι τη Βουλή και δοκιμάζει τις αντοχές των βουλευτών, όταν φέρνει νομοσχέδια για ψήφιση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, σε συνεδριάσεις αρκετών ωρών ή εκατοντάδες (ν)τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια για να ψηφισθούν, εν κρυπτώ, μεταμεσονύκτια από κατάκοπους και σωματικά εξαντλημένους βουλευτές!

  4.1.-  Σύμφωνα με τη διάταξη της παραγρ. 1 του άρθρου 73 του Συντάγματος «Το δικαίωμα της πρότασης νόμων ανήκει στη Βουλή και στην Κυβέρνηση». Παρά τη ρητή όμως αυτή επιταγή, η εκτελεστική εξουσία υποβαθμίζει και πάλι το ρόλο της Βουλής, των βουλευτών και των θεσμών γιατί, οσάκις κατατίθενται προτάσεις νόμων απ τους βουλευτές της Αντιπολίτευσης, απορρίπτονται  ασυζητητί χωρίς πειστικά επιχειρήματα εκ μέρους της Κυβέρνησης.

  4.2.- Αυτή η διαρκής υποβάθμιση και απαξίωση των συνταγματικών λειτουργιών στη σύγχρονη πολιτεία παρατηρείται, γιατί φαίνεται πως οι πολιτικοί άρχοντες ξέχασαν  ή τίποτα δε διδάχθηκαν από τις παρακαταθήκες, το δημόσιο ήθος και το σεβασμό των ευκλεών προγόνων μας στα κελεύσματα και τα θέσμια της δικής τους πολιτείας.

  4.3.- Για να προοδεύσει όμως η Δημοκρατία και να πάνε μπροστά οι θεσμοί και η κοινωνία, επιβάλλεται η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, τα κόμματα και οι επικεφαλής τους να σέβονται, πρώτοι αυτοί, το ρόλο και την αρχή της διάκρισης των τριών συνταγματικών λειτουργιών.

  Γιατί όπως δίδασκε το 500 π.Χ., απευθυνόμενος σε άρχοντες και πολίτες ο σοφός μας Βίας «Κρατίστη ει δημοκρατία εν η οι πάντες ως τύραννον φοβούνται τον νόμον»!

  Συνέχεια:
  ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ (Μέρος 2ον)

  Διαβάστε επίσης:
  ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΜΕΡΟΣ 1ο)


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων