17 Νοε 2016

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δημήτρης Μαϊντάς
πυρηνικός γιατρός 
τ. καθηγητής Βιοφυσικής 
της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Lyon1 της Λυών

  Ο ρόλος της πολιτικής, παρά τη μεγάλη παρακαταθήκη από τους εμπνευστές της,  περιορίσθηκε. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα, έφθασε στα όριά της και προβάλλει η ανάγκη επαναπροσδιορισμών στη λειτουργία της. Ο ρόλος των πολιτικών περιορίστηκε περισσότερο και έχουν, διεθνώς, βαριές ευθύνες γι’ αυτό. Αντί  να διαφυλάξουν τις εντολές που είχαν από τους λαούς τους, κατάντησαν υποχείρια των αγορών, που επιβλήθηκαν παγκόσμια και κυβερνούν τον πλανήτη χωρίς κυβέρνηση και παίζουν ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες.

  Τα κόμματα που έγιναν επιχειρήσεις εξουσίας με ποικίλη  οικονομική εξάρτηση  αποτέλεσαν την αχίλλειο πτέρνα και την κερκόπορτα της άλωσης της  δημοκρατίας.

  Υπάρχει πελώριο πρόβλημα πολιτικής αντιπροσώπευσης μεγάλων ποσοστών των πολιτών σε παγκόσμια κλίμακα. Υπάρχει πρόβλημα συρρίκνωσης της δημοκρατίας και βέβαια κάτω από τις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης που γεννήθηκε υπό τις δοξασίες  του νεοφιλελευθερισμού.  Πολλές από τις κατακτήσεις του κοινωνικού ανθρώπου απαξιώθηκαν, συρρικνώθηκαν  και αναιρέθηκαν. Συνδυάσθηκε η συρρίκνωση με απαξίωση της πολιτικής. Το διαμορφωθέν οικονομικό πλαίσιο ουσιαστικά δεν επιτρέπει τη διαμόρφωση εθνικών πολιτικών, παρά σε πολύ περιορισμένο βαθμό. Μικρή σημασία έχει αν τις σχεδόν μονόδρομες πολιτικές που επιβάλλονται από το σύστημα, τις διαχειρίζεται ένα κόμμα που αυτοχαρακτηρίζεται κατά το σύνηθες κέντρο-αριστερό ή κέντρο-δεξιό. Οι πολίτες κουράστηκαν, ενώ δεν θα έπρεπε, να βλέπουν ότι όποιο κόμμα και αν αναλάβει την εξουσία θα κάνει τα ίδια. Αποξενώνονται από την πολιτική διαδικασία, πράγμα που εκφράζεται με την αποχή από τα κοινά, κυρίως των πλέον αξιόλογων πολιτών ή  με αποχή από τις εκλογές.

  Υπάρχει τρίτος δρόμος σήμερα; Υπάρχει όχι όμως  με την παλιά έννοια. Η αριστερά δεν έχει πλέον πρόταση για να αποτελέσει μια συνιστώσα στο σύγχρονο κόσμο. Η κοινωνική ευαισθησία δεν μπορεί να αποτελεί μονοπώλιο κανενός που μπορεί και πρέπει να λειτουργεί στα πλαίσια της κοινωνίας σαν βασικό συστατικό της. Ο τρίτος δρόμος σήμερα είναι να χαραχθεί συναποκομίζοντας και συνθέτοντας, ότι καλό υπάρχει στους μηχανισμούς του κράτους  με ότι καλό αναπτύχθηκε στη σύγχρονη αγορά, αλλά και, εξαφανίζοντας το μη δίκαιο και μη ηθικό κέρδος. Με επαναπροσδιορισμό βέβαια των ορίων του σύγχρονου κράτους, που εναρμονίζει τις ανθρώπινες δραστηριότητες και τις προσανατολίζει στην μορφωτική, ηθική  και υλική πρόοδο.

  Εστιάζοντας στη χώρα μας η βαθιά εθνική κρίση εκφράζει το τέλος της μεταπολίτευσης και, όπως διατυπώνεται στη διακήρυξη των 100, πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τη διαμόρφωση νέου πολιτικού χάρτη με νέους κομματικούς σχηματισμούς, απαλλαγμένους από τα βάρη του παρελθόντος ή την εκ βάθρων αναγέννηση των υπαρχόντων.

  Φτάνει όμως η κίνηση των 100; Στοχεύει σωστά; Οι  βασικές της προτάσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν φθάνει, όταν προέρχεται από ένα μόνο κόμμα.  Παρότι έχει σοβαρά και έμπειρα στελέχη δεν τόλμησε να αποσπαστεί για να δημιουργήσει το καινούργιο, ούτε διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματος για να το βγάλει από τον άγονο  κλοιό της οικογενειοκρατίας, που ταλάνισε για πάνω από μισό αιώνα τη χώρα.  Πρόκειται να επεκταθεί και σε άλλους κομματικούς χώρους και να συνδεθεί για κάτι καινούργιο;

  Πρέπει να σπάσουμε τους κρίκους της οικογενειοκρατίας και της ελιτοκρατίας, που σύμφωνα με όλους τους βιολογικούς κανόνες δεν βοηθούν στην πρόοδο και στην εξέλιξη της πολιτικής  αλλά στην  μικροπολιτική και στη μετριοκρατία. Χρειάζεται ένα μακρόπνοο σχέδιο και ένα όραμα που θα ξαναδώσει ελπίδα στους πολίτες που δεν μπορεί να δοθεί από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, το οποίο δεν πρόκειται, παρά τις ευθύνες του, να αυτοδιαλυθεί και να προκύψει καινούργιο με εύρωστες, καινοτόμες ιδέες.

  Πρέπει   η κίνηση να επεκταθεί στα περισσότερα από τα παλιά  κομματικά σχήματα, να αποσπάσει τα καλυτέρα δυνατά στελέχη και να ξανοιχθεί στη κοινωνία, που έχει ανεξάντλητα αποθέματα μορφωμένων και ικανών ελλήνων, μέσα και έξω από την Ελλάδα, για να ανασυσταθεί μια νέα Φιλική Εταιρεία, με βαθειά γνώση της λειτουργίας  του σημερινού κόσμου, που θα δώσει όραμα και δύναμη, για να γίνει η Ελλάδα ισχυρός παίκτης στο σύστημα που είναι πανίσχυρο αλλά και με  ισχυρούς εσωτερικούς τριγμούς, που δείχνουν την ανάγκη για ριζικές αλλαγές προς ένα τρίτο δρόμου  δικαίου, ανακατανομής του πλούτου, χωρίς φορολογικούς παραδείσους, προόδου και σεβασμού προς ότι συνθέτει τον πολιτισμό και τη συνείδηση των υποχρεώσεων προς αυτόν τον πλανήτη που φιλόξενα επέτρεψε την ανάπτυξη της ζωής και εξελικτικά της ανθρώπινης κοινωνίας.

1 σχόλιο:

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων