4 Αυγ 2016

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΜΕΡΟΣ 4ο)



Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ., 
στέλεχος της «Κίνησης των 100…»




6.- ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑΣ


  6.1.- Ο Συνταγματικός νομοθέτης ρητά έχει θεσπίσει με τη διάταξη της παραγρ. 1 του άρθρου 53 του Συντάγματος,  και οι Έλληνες το γνωρίζουν αυτό, πως «Οι βουλευτές εκλέγονται για τέσσερα συνεχή έτη που αρχίζουν από την ημέρα των γενικών εκλογών». Έχει καθιερώσει δηλαδή σαν κανόνα την τετραετή θητεία των βουλευτών και της Κυβέρνησης για να μπορέσουν να επιτελέσουν απερίσπαστοι το έργο που τους εμπιστεύθηκε ο λαός. Όμως όπως συμβαίνει πάντα, στον κανόνα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.

  Και αυτές έχουν να κάνουν με τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, σύμφωνα με τις –ήδη αναφερθείσες– επιταγές της παραγρ. 2 του άρθρου 41 του Συντάγματος που ορίζουν ότι «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλύει τη Βουλή με πρόταση της Κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας». Επιπλέον με την παραγρ. 1 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι «Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διαλύσει τη Βουλή, αν έχουν παραιτηθεί ή και καταψηφιστεί από αυτή δύο Κυβερνήσεις και η σύνθεσή της δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα».

  6.2.- Λογικά θα ανέμενε κανείς πως οι παραπάνω δύο περιπτώσεις διάλυσης της βουλής από τον Πρόεδρο – η πρώτη υποχρεωτική αφού τη ζητά ο Πρωθυπουργός ενώ η δεύτερη δυνητική – θα αποτελούσαν τις τιμητικές εξαιρέσεις στο γενικό κανόνα για την τετραετή θητεία Κυβέρνησης και Βουλής.

  6.2.1.- Όμως δεν είναι έτσι. Γιατί δυστυχώς  η πρόωρη διάλυση της Βουλής έχει γίνει πια κανόνας. Το φαινόμενο αυτό  δεν είναι τωρινό. Αρκετές δεκαετίες τώρα σπάνια έχουν διανυθεί πλήρεις κυβερνητικές τετραετίες και, σχεδόν πάντα με το ίδιο πρόσχημα της αντιμετώπισης θεμάτων εθνικής ανάγκης, στήνονται πρόωρες κάλπες. Και εκεί που θα περίμενε κανείς πως μετά τις εκλογές  και το σχηματισμό Κυβέρνησης, θα λειτουργήσουν επί τέλους οι θεσμοί και θα κινηθούν η κρατική μηχανή και η αγορά και θα ανασάνει η Οικονομία, τίθεται και πάλι θέμα πρόωρων εκλογών από την Αντιπολίτευση ή και την ίδια την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό.

  6.2.2.- Στην  πολύ πρόσφατη ιστορία μας ενθυμούμαστε πως στο τέλος του 2014, λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, ο τότε Πρωθυπουργός προκήρυξε πρόωρες εθνικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 2015 για την εκλογή νέου Προέδρου. Δεν πρόφθασαν όμως να περάσουν ούτε οκτώ μήνες  και ο νεοεκλεγείς, απ αυτές τις εκλογές, Πρωθυπουργός, με πρόσχημα πλέον την Οικονομία, ζήτησε νέες πρόωρες, και πάλι, εκλογές που έγιναν στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. Για ιστορικούς και μόνο λόγους θα πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι και η Βουλή που διαλύθηκε πρόωρα στο τέλος του 2014 (λόγω αδυναμίας Εκλογής Προέδρου) είχε προέλθει και αυτή από πρόωρες εκλογές που είχαν διεξαχθεί στις 17 Ιουνίου 2012 οι οποίες και αυτές είχαν προκηρυχθεί ως επαναληπτικές των προηγηθεισών εκλογών της 6ης Μαΐου του 2012! Μέσα σε τρία χρόνια δηλαδή πραγματοποιήθηκαν τέσσερις συνεχόμενες εθνικές  εκλογές. Μια πραγματικά μοναδική αρνητική πρωτοτυπία για τη χώρα μας!!

  6.3.- Είναι όμως φανερό πως όταν γίνονται τόσο συχνά πρόωρες εκλογικές αναμετρήσεις, εξυπηρετούνται στην ουσία αποκλειστικά και μόνο κομματικά συμφέροντα και επιδιώξεις, η δε επίκληση οποιασδήποτε εθνικής ανάγκης καταδεικνύει έλλειψη σοβαρότητας και συνιστά κατάφωρη παραβίαση του  Συντάγματος και προκλητική περιφρόνηση της λαϊκής κυριαρχίας. Και βέβαια σ’ όλα αυτά τα αρνητικά πρέπει να συνυπολογήσουμε και το τεράστιο κόστος που υφίσταται η αγορά, η καταρρέουσα εθνική  Οικονομία μας και το Πολιτικό μας Σύστημα.

  Και εύλογα διερωτάται ο πολίτης. Γιατί οι εκλογές για την ανάδειξη των οργάνων της Αυτοδιοίκησης 1ου και 2ου βαθμού διεξάγονται μέχρι σήμερα κανονικά ανά τετραετία (στο εξής ανά πενταετία) και δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο και με τις εθνικές; Γιατί αυτή  η αρνητική εξαίρεση που μόνο το εθνικό συμφέρον δεν εξυπηρετεί;.

  6.4.- Για να αποφεύγεται στο εξής η δυνατότητα προσφυγής στις πρόωρες κάλπες, ανάλογα με τα κομματικά συμφέροντα της Αντιπολίτευσης ή του Πρωθυπουργού, επιβάλλεται να καταργηθεί άμεσα η διάταξη της παραγρ. 2 του άρθρου 41 του Συντάγματος και να τεθεί σε πλήρη, και χωρίς εκπτώσεις, εφαρμογή η προδιαληφθείσα διάταξη του άρθρου 53 παραγρ. 1 του Συντάγματος κατά την οποία «οι βουλευτές εκλέγονται για τέσσερα συνεχή έτη…». Και επειδή η διεξαγωγή των εκλογών ανά τετραετία θα οδηγούσε ενδεχομένως σε Κυβερνήσεις συνεργασίας, πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν πως η πλειοψηφία των πολιτών όχι μόνο ευνοεί αλλά επιθυμεί τέτοιες συνεργασίες.

  Εξάλλου σε αρκετές σύγχρονες και προηγμένες ευρωπαϊκές (Γαλλία, Ρωσία) και δυτικές (ΗΠΑ) Δημοκρατίες, υπάρχει η συνταγματική πρόβλεψη  για διενέργεια εκλογών σε τακτά χρονικά διαστήματα την οποία με ευλάβεια τηρούν!

7.- ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΟΡΙΩΝ ΘΗΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ


  7.1.- Αρκετοί πολιτικοί αναλυτές και δόκιμοι συγγραφείς έχουν εκφρασθεί, δημόσια κι έχουν πάρει σαφή θέση κατά καιρούς, για το σοβαρό αυτό θέμα του χρονικού περιορισμού της θητείας των πολιτικών στα αξιώματά τους. Θέμα που απασχολεί μεγάλη μερίδα πολιτών, αλλά και τη νέα γενιά την οποία κυρίως αφορά.

  Οι λόγοι που οδήγησαν το συνταγματικό νομοθέτη στη θέσπιση δύο μόνο θητειών για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι ίδιοι αυτοί συνηγορούν και στον περιορισμό σε τρεις πλήρεις θητείες, κατ ανώτατο όριο (ανεξάρτητα αν αυτές διανυθούν συνεχόμενα ή διακεκομμένα), δηλαδή στα δώδεκα συνολικά χρόνια, και για τα αξιώματα του Πρωθυπουργού και των βουλευτών.

  7.2.- Στα σύγχρονα Πολιτικά Κόμματα αρχών με δημοκρατική παράδοση και δομή, στων οποίων την παρουσία με εμπιστοσύνη προσβλέπει ο λαός, η διάρκεια της θητείας των βουλευτών πρέπει να είναι συγκεκριμένη και περιορισμένη. Το αυτό βεβαίως ισχύει και για τον Πρωθυπουργό όταν αυτός είναι συγχρόνως βουλευτής και Αρχηγός Κόμματος. Έτσι με τον περιορισμό της θητείας του, θα συμβάλει και ο ίδιος στην ανανέωση της ηγεσίας  του Κόμματός του. Λόγοι λοιπόν που αφορούν την ανανέωση της πολιτικής ζωής, την έξωθεν καλή μαρτυρία των πολιτικών και το σεβασμό τους στις νεώτερες γενιές, καθιστούν αναγκαίο τον περιορισμό αυτό, ενώ συγχρόνως αποφεύγεται η δημιουργία πολιτικών τζακιών και εξωθεσμικών εξαρτήσεων και κατεστημένων.

  7.3.- Στον ισχυρισμό, που για ορισμένους φαντάζει βολικός, ότι έτσι θα στερηθεί ο τόπος από έμπειρους και ικανούς πολιτικούς, η λογική και η ιστορία απαντούν πως όταν και αυτοί εισήλθαν στην πολιτική ήταν νέοι  και άπειροι, γρήγορα όμως κατέστησαν ικανοί και έμπειροι, πράγμα που σημαίνει πως το ίδιο θα συμβεί και με τους νεοεισερχόμενους. Και πάντως όλοι τους, πρώην Πρωθυπουργοί και βουλευτές, μπορούν άνετα να εργασθούν και σε άλλες επίζηλες, στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, θέσεις ενώ όσοι εξ αυτών ασκούσαν κάποιο επάγγελμα μπορούν να συνεχίσουν να το εξασκούν και μετά την αποχώρησή τους από την πολιτική.

  7.4.- Η Πολιτική δεν υπήρξε και δεν πρέπει να καταστεί επάγγελμα ώστε και οι πολιτικοί να θεωρούνται επαγγελματίες της. Από την αρχαιότητα άλλως τε αναζητούνταν τρόποι για να αποτραπεί ο επαγγελματισμός των ασχολουμένων με την Πολιτική, να περιορισθεί ο χρόνος θητείας τους στα δημόσια  αξιώματα που κατελάμβαναν, και απαγόρευαν την ανάληψη του ίδιου αξιώματος για δεύτερη φορά! Και όλα αυτά γιατί οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν πως η μακρόχρονη άσκηση της εξουσίας από τα ίδια πρόσωπα θα συνέβαλε στη δημιουργία φαινομένων διαφθοράς, νεποτισμού και  οικογενειοκρατίας!.

  7.5.- Ο επαναπροσδιορισμός λοιπόν της θητείας των βουλευτών, και των Πρωθυπουργών που είναι βουλευτές και Αρχηγοί Κομμάτων, θα αναβαθμίσει το κύρος των θεσμών, θα ανανεώσει την Πολιτική και την εμπιστοσύνη του λαού στο Πολιτικό μας Σύστημα, θα τονώσει το ενδιαφέρον των νέων για τα κοινά και θα αποτελέσει βήμα θετικό για τη Δημοκρατία.

Συνέχεια:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΜΕΡΟΣ 5ο)

Προηγούμενο:
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (ΜΕΡΟΣ 3ο)

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων