4 Ιουλ 2016

PACTA SUNT SERVANDA




Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ., 
στέλεχος της «Κίνησης των 100…»


  Η υπόθεση COSCO ανέδειξε σε όλο της το μεγαλείο, τις τελευταίες μέρες, τη διγλωσσία την αφερεγγυότητα και την αναξιοπιστία της Κυβέρνησης. Εκεί που όλα σχεδόν τα Κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου  συντάχθηκαν με τους όρους πώλησης του ΟΛΠ στον Κινέζικο αυτό κολοσσό, ο Πρωθυπουργός με το επιτελείο του αποφάσισε να το παίξει Κινέζος στους Κινέζους. Έφερε το σχετικό νομοσχέδιο στη Βουλή για ψήφιση, λίγα μόλις εικοσιτετράωρα πριν από το, σοβαρό από πλευράς επενδύσεων, ταξίδι του στην Κίνα. Ένα νομοσχέδιο όμως το οποίο περιείχε τέτοιες διατάξεις, που άλλαζε σε πολλά σημεία τους όσα, οι δύο πλευρές στο παρελθόν, είχαν από κοινού συμφωνήσει και υπογράψει!

  Η κουτοπονηριά όμως έχει κοντά ποδάρια και είναι πάντα βλαπτική γι’ αυτόν που τη μετέρχεται. Και στην περίπτωσή μας απείλησε να τινάξει στον αέρα την πολυσυζητημένη σύμβαση. H COSCO  με αυστηρή επιστολή της αξίωσε απ την Κυβέρνηση να  σεβασθεί τα υπεσχημένα και ζήτησε να ψηφισθούν  απ τη Βουλή όσα προγενέστερα είχαν συμφωνηθεί. Και βέβαια η μεν Κυβέρνηση έκανε πίσω ολοταχώς και συμμορφώθηκε πλήρως στις αξιώσεις των επενδυτών, όμως αποκαλύφθηκε συγχρόνως και η αναξιοπιστία και η έλλειψη σοβαρότητας με την οποία αυτή αντιμετωπίζει, τέτοιου οικονομικού βεληνεκούς, αλλοδαπούς επενδυτές!

  Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση οφείλουν να εξηγήσουν στο λαό. Ποιος, στ αλήθεια αξιόλογος  επενδυτής θα μας πάρει ποτέ στα σοβαρά; Ποιος και γιατί θα αποφασίσει να φέρει τα χρήματά του στην Ελλάδα όταν γνωρίζει πως άλλα συμφωνούμε σήμερα και άλλα εφαρμόζομε  αύριο; Και όλα αυτά σε μια εποχή που επιχειρήσεις, άλλοτε κραταιές, στυλοβάτες της Οικονομίας μας, σήμερα πλέον παραπαίουν ενώ η Χώρα, για να αρχίσει να ανακάμπτει, χρειάζεται επειγόντως μεγάλες επενδύσεις;

  Αν θέλομε πραγματικά, η Ελλάδα να φύγει απ τη μιζέρια και τη διεθνή απομόνωση, αν θέλομε να ανακτήσομε τη χαμένη μας αξιοπιστία και η οικονομία να επιτύχει επιτέλους την ανάκαμψη, οφείλομε να πείσομε τους επενδυτές για τα αυτονόητα. Πως τιμούμε τις συμφωνίες, την υπογραφή και τις υποσχέσεις μας. Πως είμαστε  μπεσαλήδες και ποτέ δεν υπήρξαμε μπαμπέσηδες και πως ειλικρινά επιθυμούμε την συνεργασία μας μαζί τους. Μόνο έτσι θα τους πείσομε να μας εμπιστευθούν.
Δε φτάνει όμως το ρεζιλίκι που υπέστη η χώρα διεθνώς απ τα συνεχή πισωγυρίσματα της Κυβέρνησης. Κομματικά στελέχη και Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μόλις προχθές ακόμα, έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για τις επιλογές της στην υπόθεση του ΟΛΠ και εκφράζοντας, τη δήθεν αντίθεσή τους ισχυρίζονταν πως «Αν δεν ήμασταν Κυβέρνηση θα είχαμε βγει στους δρόμους να διαδηλώνομε για την πώληση αυτή»!  Δε έπεισαν όμως κανέναν και δεν μας είπαν, για να το μάθει και ο λαός στον οποίο απευθύνονταν. Ποιος άραγε τους εμπόδισε να βγουν και να διαδηλώσουν δημόσια αυτή τους την αντίθεση; Μήπως, στην πραγματικότητα, ο Αλέξης Τσίπρας και τα Κομματικά στελέχη του θορυβήθηκαν τόσο πολύ απ τη δημοσκοπική καθίζησή τους στο 17%, όπως τελευταία καταγράφεται, και μας σερβίρουν τέτοια παραμύθια στην προσπάθειά τους να συγκρατήσουν, όσους μπορούν ακόμα από, τους προδομένους ψηφοφόρους τους οι οποίοι ομαδικά τους εγκαταλείπουν πλέον; Ο κόσμος πάντως τους έχει καταλάβει και δεν τους εμπιστεύεται όποια μέσα κι αν μετέλθουν.

  Το τραγικότερο όμως για την Ελλάδα, και την αναπτυξιακή προοπτική της, είναι πως τους έχουν πάρει είδηση και οι ξένοι υποψήφιοι μεγαλοεπενδυτές και εμφανίζονται αρκετά επιφυλακτικοί για αξιόλογες επενδύσεις τους στη χώρα μας.


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας ...

Περισσότερα...

αρχείο

αναζήτηση


ενημέρωση με email

προσθέστε το email σας
για να λαμβάνετε ενημερώσεις
των νέων αναρτήσεων